Verschillende soorten gehoorverlies

We onderscheiden twee verschillende soorten gehoorverlies: perceptief verlies en geleidingsverlies. Het komt ook vaak voor dat er een combinatie van deze twee types wordt aangetroffen, dat noemen we vaak een gemengd gehoorverlies.

In heel zeldzame gevallen kan een gehoorverlies ook ontstaan door schade aan de auditieve structuren van de hersenen.

Perceptief gehoorverlies

Andere namen voor dit soort slechthorendheid zijn sensorische en neurale slechthorendheid of doofheid.

Een permanent perceptief gehoorverlies is het gevolg van het niet goed functioneren van de receptor cellen (haar cellen) in het binnenoor (de cochlea), van de gehoorzenuw, of van beide. Beschadigingen aan het binnenoor onstaan op natuurlijke wijze door veroudering (ouderdomsslechthorendeheid of presbycusis), maar er kunnen meer oorzaken zijn, zoals:

  • Regelmatige en langdurige blootstelling aan harde geluiden. Deze geluiden hoeven niet persé onlpezierig te zijn, luide muziek kan net zo schadelijk zijn als machine lawaai. Zelfs korte blootstelling aan harde geluiden kan tot tijdelijke doofheid leiden.
  • Ototoxische medicijnen – sommige medicijnen beschadigen het binnenoor of de gehoorzenuw. Tot deze categorie behoren zware medicijnen die worden gebruikt bij het bestrijden van levensbedreigende aandoeningen zoals kanker, maar ook bepaalde antibiotica zijn schadelijk voor het gehoor.
  • Bepaalde infectieziektes, zoals de mazelen en de ziekte van Lyme.
  • Complicaties bij de geboorte.
  • Verwondingen aan het hoofd.
  • Goedaardige tumoren op de gehoorzenuw. Deze komen niet vaak voor, maar kunnen wel doofheid veroorzaken.
  • Genetische aanleg – sommige mensen zijn veel gevoeliger voor slechthorendheid dan anderen.

Perceptief gehoorverlies vermindert, naast de luidheid, vaak ook de kwaliteit van geluid. Dit betekent dat mensen met een perceptief verlies vaak moeite hebben met het verstaan van spraak, terwijl ze wel kunnen horen dat er iemand praat. Dit treedt vooral op bij achtergrond rumoer. Als het binnenoor eenmaal beschadigd is zal dat zo blijven. Dit betekent dat een perceptief verlies onomkeerbaar is en niet genezen kan worden – tenminste niet op dit moment.

Geleidingsverlies

Een geleidingsverlies onstaat als geluiden niet goed doorgegeven worden naar het binnenoor. Dit wordt vaak veroorzaakt door een obstructie in het buitenoor of middenoor, bijvoorbeeld door overmaat aan oorsmeer of een ophoping van vloeistof door een middenoor ontsteking (dit komt vaak voor bij kinderen). Geleidingsverliezen kunnen ook ontstaan door een abnormaliteit in het buitenoor, de gehoorgang of het middenoor – en zelfs door een gescheurd trommelvlies.

Een aandoening die otosclerose wordt genoemd (abnormale groei van het beenmateriaal in het middenoor) kan zware geleidingsverliezen veroorzaken. Het extra botmateriaal belemmert dan de normale, vrije, beweging van de middenoorbeentjes.

Het gevolg van een geleidingsverlies is dat geluiden zachter worden, maar meestal worden ze niet vervormd. Afhankelijk van de oorzaak kan een geleidingsverlies tijdelijk (middenoorontsteking) of permantent (otosclerose) zijn.

Geleidingsverliezen kunnen vaak verholpen worden door medisch ingrijpen, beperkte chirurgie (het plaatsen van buisjes bij kinderen met een oorontsteking), of met behulp van een gehoorapparaat.